Uittreksel 5. The Peak District
Het Peak District National Park tussen Nottingham en Manchester
DAG 4 MANIFOLD TRAIL (Hartington – Hartington: 40 km)
Steve heeft rust nodig. In twee dagen hebben we heel wat
hellingen moeten overwinnen, zijn conditiepeil kan dit niet aan en dus
zitten we met een probleem, want elke lus vanuit Hartington bevat heuvels,
een vlak parcours zit er in deze streek echt niet in. Na het avondmaal
ontdek ik op de stafkaart zowaar een derde spoorwegpad in de omgeving
van Hartington: The Manifold Valley Trail, een geasfalteerd pad van 15
km tot Waterhouses, aan de zuidelijke rand van het park. Dit pad betrekken
in een lus is te lastig voor Steve, tot het me invalt dat we het gewoon
heen-en-weer kunnen fietsen.
We kunnen het vandaag dus kalmpjes aan doen, no rush. De zon schijnt lekker
en als opwarmertje wandelen we na het ontbijt ontspannen het dorp in.
Hartington trekt veel wandelaars aan. Er zijn enkele kranige zeventigers
bij die zich mentaal opladen als echte professionals, in kniebroek, bruine
wandelschoenen en rugzak. We zetten ons neer aan de village pond (dorpsvijver)
en kijken toe hoe de parkingplaatsen op het plein ingenomen worden. Dagjestoeristen
bekijken bij voorkeur de pittoreske winkels, wijzelf kijken vertederd
naar enkele witte eenden die naar de bodem van de vijver duiken.
Rond elven brengen we alles in gereedheid om Manifold Valley te gaan verkennen.
Even buiten Hartington steken we tegelijk met River Dove de grens met
Staffordshire over. Steve herinnert zich dat een tante in de buurt een
caravan staan heeft. Het zou zonde zijn deze gelegenheid te laten voorbijgaan
om haar geen bezoekje te brengen. We moeten niet lang zoeken want erg
veel campings zijn er niet. De kampeerplaats is niet meer dan een stuk
wei, zonder aansluiting voor electriciteit of water. Maar tante of nonkel
zijn nergens te bespeuren. Hij wil absoluut een teken van ons bezoek achterlaten
en valt de buren lastig voor pen en papier en een stuk plastic. Hij zoekt
lang achter een steen om zijn blijde boodschap te verzwaren op de deurmat.
Bij het begin van Manifold Trail is een ruime parking ingericht waar wandelaars
hun auto kunnen achterlaten. Zij richten zich gewoonlijk naar Wetton Mill
als turning point. Fietsers kunnen er een mountainbike huren, voor hen
is de 15 km tot Waterhouses een makkie. Het is een droomtraject, het fietspad
is één voortdurende kronkeling naast de rivier, die zich
een weg baant tussen de heuvels. Manifold betekent trouwens 'menigvuldig',
duidend op de ontelbare grillige riviermeanders. De onregelmatige bedding
die het water in de gewillige kalkgrond eeuwenlang heeft uitgeschuurd,
ligt tot 150 m lager dan de flanken. Op sommige plaatsen zijn deze hoogten
volledig bebost geraakt, op de steilere stukken waar graskale hellingen
naast je omhoogrijzen, is af en toe een enkele boom er in geslaagd zijn
voeten in de zachte kalkgrond te verankeren. Grote delen van deze kalkheuvels
zijn in het bezit gekomen van National Trust om ze voor de volgende geslachten
ongeschonden te bewaren. De beroemste kalkrotsformatie van de vallei is
Thor's Cave, waarin de prehistorische mens zijn toevlucht zocht. Vanaf
het fietspad kun je de ronde toegang tot de woongrot goed onderscheiden.
Wetton Mill is een welkome pauzeplaats in deze onbewoonde vallei. De oorspronkelijke
watermolen is door National Trust omgebouwd tot een tea-room en picknickplek.
Vooral de oude stenen packhorse brug geeft het geheel een speciaal cachet.
Kinderen spelen in het ondiepe water terwijl hun ouders genoeglijk toekijken
vanaf de kant. Als we over de brug komen aangefietst, bemerk ik opeens
een jongetje in het water. Hij staat in zijn blootje zijn zusje nat te
spritsen en de zon verlicht alleen zijn lijfje. Dit tafereeltje is als
een schilderij en ik stop snel om mijn fototoestel uit te halen en dit
teder moment vast te leggen. Ik haast me naar het hoogste deel van de
brug …tot Steve me wild staande houdt.
'It's very dangerous, Ward, don't do it, please', maant hij me aan met
angstige blik, 'When the parents discover you, they will deposit complaint
for childern's abuse'. De Dutroux-angstpsychose, ook hier?
Mijl na mijl blijven we onze ogen volzuigen met wondere indrukken van
wilde natuur, speciaal gevormde heuvels, onverwachte zijkloven en zeldzame
bloemen langs de kant. Verderop Wetton Mill gebeurt er iets spectaculairs
met de Manifold. Waar we terug naast de rivier komen, kunnen we onze ogen
niet geloven! De rivier staat kurkdroog! Waterplanten hangen slap tussen
de rotsstenen, geveld door de warmte. Wat is er met het water gebeurd?
In de buurt van Wetton Mill zijn er in de kalkachtige ondergrond ontelbare
onderaardse grotten gevormd die met elkaar in verbinding staan. In droge
zomers vloeit het schaars aangevoerde water, in plaats van de rivierbedding
te volgen, in deze lagergelegen slack-holes. Pas ter hoogte van Ilam Hall
komt het water terug boven water.
terug | boven